Silat cara baru: Reformasi dalam sistem beladiri Melayu di Malaysia dan pengaruhnya di kalangan belia Melayu dengan rujukan khas kepada pertubuhan silat seni gayong (1950-2000)

Abstract

Sejarah perkembangan sesebuah persatuan seni mempertahankan diri jarang diberikan keutamaan, manakala fungsi dan peranannya pula kurang diamati dalam mengupas isu-isu sosial di Malaysia. Sama ada ia disedari ataupun tidak, seni beladiri Melayu yang dipanggil sebagai silat pernah menjadi alat sosialisasi tradisi masyarakat Melayu yang berperanan sebagai sistem pendidikan jasmaniah dan

rohaniah bangsa. Namun begitu, ia sentiasa mengalami pasang surut akibat tekanan daripada faktor- faktor tertentu. Selepas Perang Dunia Ke 2, silat Melayu telah mengalami era "renaissance"nya dengan

tercipta satu pemikiran baru, dimana silat akhirnya dikembangkan diperingkat nasional. Secara langsung kertas ini menganalisa perkembangan-perkembangan dalam sistem silat Melayu daripada sifat yang klasik kepada bentuk yang lebih moden dan praktikal, dan sejauhmana pula ia mampu memupuk kembali ketinggian jati diri, semangat patriotisme dan heroisme di kalangan belia Melayu selepas merdeka. Selain itu, perhatian turut diberi kepada peranan silat dalam senario peradaban Melayu Malaysia pada masa sekarang. Kajian ini merujuk kepada usaha pembaharuan yang telah dilakukan oleh seorang tokoh persilatan iaitu Dato' Meor Abdul Rahman (1915-1991) sehingga membawa kepada pengasasan sebuah persatuan silat yang pertama di Malaysia, iaitu Pertubuhan Silat Seni Gayong.