https://ptsldigital.ukm.my/jspui/handle/123456789/388902 2026-04-23T04:19:04Z 2026-04-23T04:19:04Z Nur Afifah Jamil (P90462) https://ptsldigital.ukm.my/jspui/handle/123456789/782410 2026-02-04T07:45:52Z 2020-08-21T00:00:00Z

Title: Pembangunan koktel bakteriofaj pEC01 dan pEC02 sebagai agen terapi terhadap Escherichia coli Authors: Nur Afifah Jamil (P90462) Abstract: Pencemaran mikrob dalam air yang terdiri daripada kolifom seperti Escherichia coli sering dikaitkan dengan sisa kumbahan manusia. Ia merupakan spesies terbesar dalam kumpulan kolifom najis dan mampu memindahkan kerintangan antibiotik daripada satu bakteria kepada bakteria lain melalui pemindahan horizontal, seterusnya menyumbang kepada peningkatan bakteria rintang antibiotik. Objektif kajian ini adalah (1) untuk memencilkan bakteriofaj yang spesifik terhadap E. coli daripada takungan air kumbahan; (2) mencirikan bakteriofaj spesifik E. coli dari segi morfologi, julat perumah, sensitiviti terhadap pH dan suhu, dan lengkung pertumbuhan satu langkah; dan (3) menilai kecekapan jangkitan bakteriofaj terhadap E. coli dalam bentuk tunggal dan koktel dengan menggunakan kaedah lengkung pembunuhan in vitro. Sebanyak 13 bakteriofaj berjaya dipencilkan daripada kolam air kumbahan di Universiti Kebangsaan Malaysia dengan menggunakan E. coli UKMCC1006 sebagai perumah, namun, hanya dua bakteriofaj (pEC01 dan pEC02) yang menunjukkan ciri-ciri bakteriofaj litik dengan penghasilan zon perencatan. Pengenalpastian menerusi mikroskop transmisi elektron mendedahkan bahawa pEC01 dan pEC02 adalah daripada famili Myoviridae. Penentuan julat perumah telah dilakukan dengan menguji pEC01 dan pEC02 terhadap 11 strain klinikal E. coli, dan satu strain wild type bagi Salmonella typhi, Staphylococcus aureus dan Pseudomonas aeruginosa menggunakan asai titis. Hasil menunjukkan kedua-duanya adalah spesifik terhadap E. coli strain UKMCC1006 dan S. typhi. Ujian sensitiviti telah dilaksanakan dengan mengeram bakteriofaj dalam penimbal Salt-Magnesium yang mempunyai pH dan suhu yang berbeza selama satu jam. Aktiviti litik bagi kedua-dua bakteriofaj adalah optimum pada pH 6 – 10 dan mampu mengekalkan daya jangkitan pada suhu 30ºC – 50ºC. Namun, ia mula hilang daya kejangkitan pada >60°C bagi pEC01 dan >50°C bagi pEC02. Saiz letusan pEC01 dan pEC02 telah ditentukan menerusi ujian lengkuk pertumbuhan satu-langkah pada MOI 0.1. Kajian menunjukkan bakteriofaj pEC01 mempunyai fasa pendam yang panjang berbanding bakteriofaj pEC02 iaitu 52 minit (saiz letusan 31±3.8 pfu/sel). Manakala fasa pendam bagi bakteriofaj pEC02 adalah 28 minit dengan saiz letusan 33±0.35 pfu/sel. Asai 3-(4,5-dimetiltiazol)-2,5- difenil tetrazolium bromida (MTT) telah digunakan bagi mengkaji aktiviti bakteriolitik terhadap E. coli. Dengan menggunakan multiplicity of infection (MOI) 0.01, 0.1 dan 1, setiap faj dibiarkan menjangkiti E. coli selama 5 jam dan campuran kedua-dua faj berkadar 1:1 digunakan untuk perlakuan koktel. Asai MTT menunjukkan aktiviti bakteriolitik antara faj individu dan koktel faj tidak menunjukkan perbezaan yang ketara. Namun, perencatan terhadap pertumbuhan E. coli masih berlaku dan setiap bakteriofaj mempunyai kadar perencatan yang optimum pada MOI yang berbeza. Dapatan kajian ini mencadangkan bahawa bakteriofaj pEC01 dan pEC02 mempunyai potensi sebagai agen terapi terhadap E. coli dalam air.

2020-08-21T00:00:00Z Muhammad Asri Abdul Sisak (P73232) https://ptsldigital.ukm.my/jspui/handle/123456789/782409 2026-02-04T07:43:29Z 2020-03-07T00:00:00Z

Title: Penyediaan sistem mikroemulsi berasaskan terbitan selulosa sebagai penghantar ubat isotretinoin secara topikal Authors: Muhammad Asri Abdul Sisak (P73232) Abstract: Isotretinoin merupakan ubat yang efektif untuk merawat jerawat. Pelbagai kajian untuk menghantar ubat tersebut telah dilakukan bagi meningkatkan keberkesanannya. Namun, sistem yang dibangunkan setakat ini adalah terhad kerana pensetempatan ubat pada kulit yang rendah dan kesan sampingan kepada pesakit apabila ubat menembusi ke saluran darah. Kajian ini dijalankan untuk membangunkan sistem mikroemulsi berasaskan terbitan selulosa sebagai penghantar isotretinoin yang efektif ke dalam kulit. Dalam kajian ini, selulosa yang diekstrak daripada tandan kosong kelapa sawit (TKKS) digunakan untuk sintesis terbitan selulosa melalui dua langkah iaitu pengeteran untuk menghasilkan selulosa quaternized (QC) dan interaksi elektrostatik antara benzalkonium klorida dengan QC untuk menghasilkan kompleks BKC-QC. Pencirian terhadap BKC-QC dilakukan menggunakan spektroskopi inframerah transformasi Fourier (FTIR), spektroskopi resonans magnet nukleus proton (1H NMR), analisis termogravimetri (TGA), mikroskopi elektron transmisi (TEM), hamburan cahaya dinamik (DLS) dan analisis unsur (CHNS). Selepas itu, formulasi baru untuk sistem mikroemulsi dibangunkan dengan mentitrat air ternyahion (fasa akueus) ke dalam campuran isopropil miristat (fasa minyak), Brij 97 (surfaktan) dan transkutol (ko-surfaktan) pada nisbah yang telah ditetapkan. Pencirian fizikokimia terhadap sistem telah dilakukan yang merangkumi saiz partikel, konduktiviti, kelikatan dan ujian kestabilan. Perbandingan bagi sistem terisi ubat yang mengandungi dan tidak mengandungi BKC-QC (0.1 wt. %) dilakukan untuk melihat kadar pelepasan dan retensi kulit melalui ujian pelepasan in vitro menggunakan alat sel difusi Franz dengan kulit tikus sebagai membran. Rajah fasa ternari yang dibina menunjukkan nisbah antara surfaktan dan ko-surfaktan (S/KoS), Km = 1:1 memberikan kawasan mikroemulsi yang lebih besar berbanding Km = 2:1 dan Km = 3:1. Selain itu, nisbah antara minyak dan S/KoS, 1:9 stabil sehingga mencapai kandungan air yang tinggi iaitu 95 wt. %. Seterusnya ia dipilih untuk pencirian selanjutnya. Pembentukan mikroemulsi telah disahkan apabila tidak menunjukkan dwibiasan di bawah mikroskopi cahaya terkutub-satah. Saiz partikel untuk sistem mikroemulsi adalah dalam lingkungan 10-130 nm. Sistem yang dibangunkan juga stabil pada suhu 4, 25, dan 40 °C selama 6 bulan penyimpanan tanpa berlaku pemisahan fasa. Melalui ujian konduktiviti dan kelikatan, sistem mikroemulsi yang dibangunkan mengalami perubahan fasa daripada air-dalam-minyak (A/M) kepada minyak-dalam-air (M/A) melalui fasa dwiselanjar (D/S). Sistem yang mengandungi 10 wt.% (A/M), 40 wt.% (D/S), dan 70 wt.% (M/A) air dipilih untuk ujian pelepasan ubat secara in vitro. Hasil ujikaji menunjukkan sistem A/M yang mengandungi BKC-QC memberikan kadar retensi kulit yang tinggi (52.14 ± 8.03 µg) dan kadar penembusan ubat yang rendah (1.15 ± 0.04 µg/cm2 /h). Oleh itu, sistem air-dalam minyak (A/M) yang mengandungi BKC-QC dilihat berpotensi digunakan dalam penghantaran ubat isotretinoin ke dalam kulit kerana kadar retensi kulit yang tinggi dan penahan di dalam stratum korneum yang lebih lama, membawa kepada bioketersediaan yang lebih baik dan pengurangan penyerapan sistemik yang boleh membawa kesan sampingan yang buruk kepada pesakit.

2020-03-07T00:00:00Z Fatiyah Md Kilau (P88468) https://ptsldigital.ukm.my/jspui/handle/123456789/782408 2026-02-04T07:41:18Z 2020-04-19T00:00:00Z

Title: Pengenalpastian bakteria asid laktik daripada kicap premium tempatan, penghasilan asid amino butirik-gama, potensi probiotik dan kerintangan antibiotik Authors: Fatiyah Md Kilau (P88468) Abstract: Asid aminobutirik-gama (GABA) mendapat perhatian yang meluas kerana mempunyai pelbagai fungsi fisiologi yang bermanfaat untuk manusia dan berpotensi sebagai komponen bioaktif dalam makanan dan farmaseutikal. Namun, kandungan GABA dalam sumber semula jadi adalah sangat rendah, malah GABA yang dihasilkan melalui sintesis kimia adalah dilarang daripada ditambah ke dalam makanan. Oleh itu, kajian ini bertujuan untuk menentukan kebolehan bakteria asid laktik (LAB) daripada kicap premium tempatan untuk menghasilkan GABA, penilaian ciri-ciri probiotik dan kerintangan antibiotik. Pemencilan LAB dilakukan dengan menggunakan kaedah piring curahan dan koloni-koloni yang menunjukkan ciri-ciri LAB berdasarkan morfologi di atas agar MRS di pilih untuk saringan pencirian LAB menggunakan ujian biokimia, pewarnaan Gram dan ujian fermentasi karbohidrat. Secara umumnya, anggaran LAB boleh hidup dalam kicap yang difermentasi pada minggu yang berbeza mempunyai julat daripada 2.77 × 10³ hingga 1.42 × 10⁵ CFU/mL. Daripada 110 pencilan andaian LAB yang didapati daripada 36 sampel, hanya 58 pencilan yang dapat hidup selepas tiga proses sub-kultur secara berturutan. Berdasarkan ujian biokimia, 29 daripada 58 pencilan menunjukkan keputusan negatif dalam ujian oksidase dan katalase. Manakala, ujian fermentasi karbohidrat menunjukkan 14 pencilan sebagai homofermentatif obligat, lima pencilan sebagai heterofermentatif obligat dan 10 pencilan sebagai heterofermentatif fakultatif. Kesemua 29 pencilan menunjukkan keupayaan menghasilkan GABA melalui penyaringan awal menggunakan kromatografi lapisan nipis (TLC). Analisis kromatografi cecair lapisan nipis (HPLC) menunjukkan julat kandungan GABA adalah daripada 10.23 mg/L hingga 817.64 mg/L. Terdapat tiga pencilan yang menghasilkan GABA tertinggi iaitu S39, S43 dan S47 masing-masing dengan kandungan GABA 114.28 mg/L, 658.02 mg/L dan 817.64 mg/L. Penggunaan ANOVA menunjukkan terdapat perbezaan penghasilan GABA yang signifikan (p ≤ 0.05) antara 29 pencilan LAB. Analisis lanjutan menggunakan perbezaan signifikan terkecil (LSD) menunjukkan terdapat perbezaan kepekatan GABA yang signifikan (p ≤ 0.05) bagi ketiga-tiga pencilan LAB yang menghasilkan GABA yang tertinggi. Analisis jujukan gen 16S rRNA telah mengenalpasti spesies ketiga-tiga pencilan tersebut sebagai Enterococcus faecium. E. faecium juga merupakan pencilan yang paling kerap dikenalpasti hadir pada setiap minggu fermentasi. Ketiga-tiga LAB-penghasil GABA tertinggi ini dipilih untuk dinilai ciri-ciri probiotik dan kerintangan antibiotik. Hasil ujian-ujian probiotik menunjukkan ketiga-tiga pencilan E. fecium dapat bertoleransi selama tiga jam pada persekitaran asidik pH 3 dan pH 4 serta pada pelbagai kepekatan garam hempedu daripada 0.2% sehingga 2% (b/i) dengan kadar kemandirian melebihi 50%. Ujian toleransi terhadap natrium klorida (NaCl) menunjukkan kiraan bakteria yang tinggi yang mana purata bacaan bagi ketiga-tiga pencilan ialah log 6.5 CFU/mL selepas didedahkan kepada kepelbagaian kepekatan NaCl daripada 2% sehingga 10% (b/i) selama 24 jam. Ujian kerintangan antibiotik menunjukkan ketiga-tiga LAB hanya rintang kepada streptomisin, klindamisin dan kanamisin, manakala rentan kepada lima antibiotik (ampisilin, vankomisin, gentamisin, tetrasikilin dan kloramfenikol. Ini menunjukkan bahawa ketiga-tiga E. faecium mempunyai profil keselamatan yang baik terhadap penggunaan ke dalam makanan dan boleh diaplikasikan sebagai makanan tambahan. Kesimpulannya, pencilan LAB daripada kicap premium yang difermentasi secara tradisional mampu menghasilkan GABA yang tinggi dengan keupayaan untuk bertahan dalam pelbagai keadaan tekanan dan dipercayai mempunyai potensi untuk diaplikasikan sebagai komponen bioaktif dalam makanan.

2020-04-19T00:00:00Z Puvaratnesh Subranabiam (P89018) https://ptsldigital.ukm.my/jspui/handle/123456789/782407 2026-02-04T07:38:29Z 2019-08-08T00:00:00Z

Title: Kesan ekstrak akuas buah Ficus Carica terhadap aras glukosa darah dan kesuburan serta proteomik sperma tikus jantan yang diaruh diabetes Authors: Puvaratnesh Subranabiam (P89018) Abstract: Ficus carica merupakan herba yang mempunyai banyak potensi dalam bidang perubatan sebagai agen anti-oksidan, anti-kanser dan anti-hiperglisemia serta dapat merawat pelbagai penyakit. Objektif kajian ini adalah untuk mengkaji kesan ekstrak akuas buah F.carica terhadap aras glukosa darah dan parameter kesuburan tikus jantan teraruh streptozotocin (n=24) bagi tempoh masa rawatan selama 14 hari (kumpulan I) dan 21 hari (kumpulan II). Setiap kumpulan tersebut terbahagi kepada empat sub kumpulan (n=6) yang terdiri daripada kumpulan kawalan normal, kawalan negatif (tikus diabetik tanpa rawatan) dan kawalan positif (tikus diabetik dengan rawatan metformin) serta kumpulan tikus diabetik yang diberi rawatan ekstrak buah F. carica dengan dos 400 mg/kg. Bagi parameter kualiti sperma, semua tikus kajian telah dikorbankan selepas tamat tempoh rawatan yang ditetapkan pada hari ke-15 dan ke- 22.Kumpulan tikus yang dirawat dengan ekstrak akuas F. carica telah menunjukkan penurunan aras glukosa darah yang signifikan berbanding kumpulan kawalan negatif selepas perlakuan selama 14 dan 21 hari. Seterusnya, kualiti sperma tikus rawatan F. carica didapati meningkat secara signifikan sekiranya dibandingkan dengan kumpulan kawalan negatif yang tidak menerima sebarang rawatan. Seperti yang dijangkakan, ujian libido yang dijalankan pada tikus kumpulan rawatan selepas tempoh rawatan selama 14 dan 21 hari menunjukkan perubahan yang positif iaitu peningkatan frekuensi pemanjatan dan pengurangan masa latensi pemanjatan dengan signifikan berbanding tikus kawalan negatif. Selain itu ekstrak F. carica didapati berjaya meningkatkan tahap hormon testosteron tikus kumpulan rawatan berbanding tikus kawalan negatif bagi kedua-dua tempoh kajian. Histologi testis tikus menunjukkan penambahbaikan yang ketara bagi kumpulan perlakuan F. carica berbanding tikus kawalan negatif dan positif dimana kepadatan spermatozoa lumen tubul seminiferus adalah lebih tinggi. Akhir sekali, analisis proteomik sperma tikus telah menunjukkan bahawa ekstrak F. carica mampu meningkatkan ekspresi protein sperma yang terlibat dalam sistem reproduktif tikus. Kesimpulannya, ekstrak akuas F. carica didapati berpotensi sebagai agen anti-diabetik serta mampu meningkatkan parameter kesuburan dan libido tikus jantan teraruh diabetes.

2019-08-08T00:00:00Z